“Entelektüelin Yeniden Tanımı” başlıklı tez-makalemin epilog bölümünde bu tezin konseptine ve savunduğu fikirlere uygun bir “son söz esprisi” olarak yazıp yayınladığım “Noktacık Fenomeni” adlı masalımı Barış Atasoy’un isteği üzerine tekrar yayınlıyorum.
Noktacık Fenomeni
2 boyutlu düz bir dünyada gene 2 boyutlu düm düz canlılar yaşarmış ve bu dünya geometrinin tüm kurallarına uyarmış! Bunlardan Pentagon, Hexagon ve Heptagon hep birlikte gezer, tartışırlarmış. Bir gün gene hararetli bir tartışmaya tutuşmuşlar. Tanrının varlığı üstüne hırlaşmaya başlamışlar. Hexagon “Tanrı yoktur!” diye haykırmış, Heptagon “Boştur bu tartışma!” diye söylenmiş, Pentagon “Bre imansızlar!” diye gürlemiş.
Tam birbirlerine girecek tartışmaya pisleyecekken bir anda önlerinde bir noktacık varolmuş. Hepsi susmuş, şok olmuş. Yoktan varolan noktacık başlamış hareket etmeye. Rastgele doğrular, daireler, elipsler çizmeye. Bir varolmuş bir yok olmuş ve sonunda durmuş. Üçü birden hayretler içinde noktacığa bakarken noktacık geldiği gibi sessizce kaybolmuş.
En aptalları olan Pentagon histerik çığlıklar atarak tanrısına yakarmış. “Ey yüce tanrım ben ettim sen eyleme, kıyma şu biçarene. Mucizenle açıldı gözüm bakma o eski zalime…” diyerek ağlamış. Hexagon sessizce titreye titreye oradan uzaklaşmış. En akıllıları olan Heptagon ise ilk şoku atlatmış ve septik yaklaşmış! “Dur hele bir bakalım şu işin haline.” demiş…
O günden sonra noktacık ara ara tekrar belirmiş. Heptegon hırs yapmış önce “Emaytiyi” bitirmiş. Okumuş ilim irfan eylemiş ve şu teoriyi bellemiş; “İşbu noktacık fenomeni bir süper-dairenin belirlenemez halidir. Lakin bu hali olasılık düzeyinde tahmin edilebilir bir düzendedir!”
2 boyutlu dünyada Heptegon zafer çığlıkları atar iken, Hexagon bir tımarhanede usul usul yatar iken, Pentagon bir tapınakda kendini yerden yere atar iken yukarıda 3 boyutlu dünyada küçük bir çocuğun feryadı yankılanmış. “Anneee topum patladı!”
Levent Soyarslan (26. 11. 2007)